Na tej stronie dowiesz się o kolejnych elementach jezyka Logo Komeniusz jakim są funkcje. Schemat działania funkcji wygkląda nastepująco:
dane -------funkcja --------wynik

Funkcje to szczególny rodzaj procedur, które mają wynik.

W języko Logo komeniusz jest wiele funkcji matematycznych pierwotnych, których nie trzeba definiować:
pwk - pierwiastek kwadratowy,
abs - wartość bezwzględna.
Funkcja pwk 100 daje wynik 10, ale w komunikacie otrzymamy napis:
Nie wiem co zrobic z 10
Nie powiedziałeś co zrobić z wynikiem

pwk 100 nie jest poleceniem. Jest wyrażeniem, które ma wartość 10. Jeżeli chcemy by Logo Komeniusz wiedział co zrobić z 10 należy napisać:
? pisz pwk 100
10

Inne funkcje to:
ilorazc - iloraz całkowity,
reszta - reszta z dzielenia.

Przykład
? pisz ilorazc 35 8
4
? pisz reszta 35 8
3

Ważną funkcją w Logo Komeniusz jest funkcja losowa. Jej wynikiem jest losowo wybrana, nieujemna liczba całkowita mniejsza od danej liczby n.

Przykład
powtórz 10 [pisz losowa 10]

Zostanie wypisanych 10 liczb losowych z zakresu od 0 do 9

Jeżeli funkcji nie ma wśród funkcji pierwotnych należy ją zdefiniować samemu. Definiując funkcję należy opisać procedure obliczania jej wyniku i musi w jej definicji wystąpić przynajmniej raz polecenie wynik (w skrócie wy), które ustala wynik obliczeń.

Przykład 1

Żeby obliczyć kwadrat danej liczby x należy zdefiniować funkcję dokwadratu.
oto dokwadratu :x
wynik :x*:x
już
Sprawdzanie działania funkcji:
? pisz dokwadratu 4
16

Przykład 2

Wykonując rzuty kostką do gry, za każdym razem z tym samym prawdopodobieństwem wypadnie jeden z wyników: 1, 2, 3, 4, 5, 6. Żeby zdefiniować funkcję kostka w Logo Komeniusz należy użyć funkcji losowa.

oto kostka
wynik 1+losowa 6
już

wyrażenie losowa 6 może mieć wartość 0, 1, 2, 3, 4, 5. Żeby nie wypadało 0 oraz żeby mogło wypaść 6 należy do wyniku dodać jeden. Więc 1+losowa 6 daje takie samo prawdopodobieństwo uzyskania: 1, 2, 3, 4, 5, 6.

Sprawdzanie działania funkcji:
? powtórz 5 [pisz kostka]
2
5
1
2
6
Przykład 3

Często zadania dotyczą liczby wystąpień czynnika p w rozkładzie liczby n na czynniki pierwsze. zdefiniujmy funkcję liczba2, której wynikiem będzie liczba wystąpień dwójki w rozkładzie liczby n na czynniki pierwsze. Jeżeli liczba n będzie liczbą nieparzystą to wynikiem będzie 0, jeżeli dana liczba będzie parzysta to wiemy że w jej rozkładzie na czynniki pierwsze wystapi przynajmniej jedna dwójka. Żeby dowiedzieć się ile jeszcze należy podzielić daną liczbę przez dwa i obliczyć, ile jest dwójek w rozkładzie na czynniki pierwsze otrzymanego ilorazu.

oto liczbawystąpień2 :n
jeśli reszta :n 2 = 0 [wy 1+liczbawystąpień2 :n/2] [wy 0]
już

Uzyto tu polecenia warunkowego w postaci:

jeśli warunek lista_poleceń1 lista_poleceń2

W powyższym przykładzie sprawdzamy czy dana liczba jest parzysta - czy reszta z dzielenia jest równa 2 - jeśli tak wykonujemy polecenie wy 1+ liczbawystąpień2 :n/2 (wynik jest równy 1 + liczba wystapień dwójki w rozkładzie na czynniki pierwsze ilorazu danej liczby przez 2) w przeciwnym przypadku wykonujemy polecenie wy 0, które daje w wyniku 0 i kończy obliczenia

Przykład:
? pisz liczbawystąpień2 8
3